وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَاۙۖ
Güneşe ve onun aydınlığına andolsun,
وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰيهَاۙۖ
Onu izlediğinde Ay'a andolsun,
وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰيهَاۙۖ
Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun,
وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰيهَاۙۖ
Onu bürüdüğünde geceye andolsun,
وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ
Göğe ve onu bina edene andolsun,
وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ
Yere ve onu yayıp döşeyene andolsun,
وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ
(7-9) Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini) ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.
فَاَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوٰيهَاۙۖ
(7-9) Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini) ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.
قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَاۙۖ
(7-9) Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirip ona kötülük duygusunu ve takvasını (kötülükten sakınma yeteneğini) ilham edene andolsun ki, nefsini arındıran kurtuluşa ermiştir.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَاۜ
Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَاۙۖ
Semud kavmi, azgınlığı sebebiyle yalanladı.
اِذِ انْبَعَثَ اَشْقٰيهَاۙۖ
Hani onların en bedbaht olanı (fesat çıkarmak için) ileri atılmıştı.
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠
Allah'ın Resulü de onlara şöyle demişti: "Allah'ın devesini ve onun su içme hakkını koruyun."
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَاۙۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوّٰ...
Fakat onlar, onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri, suçlarından dolayı onları helak etti ve kendilerini yerle bir etti.
وَلَا يَخَافُ عُقْبٰيهَا
Allah, bunun sonucundan çekinmez de!
