وَالضُّحٰىۙ
Kuşluk vaktine andolsun,
وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ
Karanlığı çöktüğü vakit geceye andolsun ki,
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۜ
Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da.
وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَكَ مِنَ الْاُو۫لٰىۜ
Muhakkak ki ahiret senin için dünyadan daha hayırlıdır.
وَلَسَوْفَ يُعْط۪يكَ رَبُّكَ فَتَـرْضٰىۜ
Şüphesiz, Rabbin sana verecek ve sen de hoşnut olacaksın.
اَلَمْ يَجِدْكَ يَت۪ـيـماً فَاٰوٰىۖ
Seni yetim bulup da barındırmadı mı?
وَوَجَدَكَ ضَٓالاًّ فَهَدٰىۖ
Seni yolunu kaybetmiş olarak bulup da yola iletmedi mi?
وَوَجَدَكَ عَٓائِلاً فَاَغْنٰىۜ
Seni ihtiyaç içinde bulup da zengin etmedi mi?
فَاَمَّا الْيَت۪يمَ فَلَا تَقْهَرْۜ
Öyleyse sakın yetimi ezme!
وَاَمَّا السَّٓائِلَ فَلَا تَنْهَرْۜ
Sakın isteyeni azarlama!
وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
Rabbinin nimetine gelince; işte onu anlat.
